Mury Obronne w Sulęcinie

Z polecenia mistrza zakonu joannitów Grzegorza z Schabendorf w 1491 r. rozpoczęto budowę murów obronnych. Mur długości 1400 metrów został wykonany z kamieni polnych oraz cegieł. W części zachodniej na podmokłym gruncie przy stawie młyńskim stanęła polisada. W murze nie było wartowni, jedynie w północno-zachodniej części zlokalizowano okrągłą basztę. Niegdyś istniały dwie bramy: od południa można było wjechać Bramą Ostrowską (była to podobno wysoka wieża ze stromym dwuspadowym dachem), natomiast od północy Bramą Młyńską mostem przez fosę w międzymurzu. Po wewnętrznej stronie murów, niedaleko Bramy Młyńskiej stał Dom Solny.

Do dzisiaj zachowały się zaledwie dwa fragmenty murów miejskich w części północnej o łącznej długości około 200 metrów. Widoczne jest jeszcze częściowo ujście obronne oraz zamurowana w kształcie łuku brama. Między rzeką Postomią a murem stoi najstarszy budynek w mieście – Dom Joannitów.