Barlinek
BARLINEK - największa miejscowość z tego terenu, znajduje się w otulinie Parku, posiada prawa miejskie.
Najstarsze ślady osadnictwa na tym terenie to epoka kamienia i późniejszych okresów brązu, żelaza i wpływów rzymskich. Na północno-zachodnim brzegu Jeziora, od IX wieku istniał słowiański gród obronny. W akcie lokacyjnym z 25.01.1278 roku pojawia się pierwsza wzmianka o Barlinku, który to otrzymał prawa miejskie i zaczął funkcjonować pod nazwą NOVA BERLYN. W latach 1402-1454 przejściowo należał do zakonu krzyżackiego. Od końca XIX wieku Barlinek intensywnie się rozwijał, wraz ze wzrostem popularności miasta wśród berlińczyków, którzy traktowali je jako kurort i ośrodek wypoczynkowy.
Zobaczyć warto:
- Na rynku- kilka zabytkowych domów z XVIII i XIX wieku, fontannę z Gęsiarką zbudowaną w 1912 r. na miejscu dawnego ratusza, który spłonął w 1852 roku;
- Gotycki Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Marii Panny z XIV-XV wieku, z 52-metrową wieżą nadbudowaną w 1853 roku;
- Kościół św. Bonifacego wzniesiony w 1923 roku;
- Fragmenty kamiennych murów obronnych z XIV wieku – pozostało 480 metrów z początkowych 1700 metrów, z najciekawszym odcinkiem u zbiegu ulic Chmielnej i Górnej;
- Dom przy ulicy Chmielnej, gdzie w 1868 roku urodził się Emanuel Lasker, szachowy mistrz świata, filozof i matematyk;
- Dom „Gutenberga” – Muzeum Regionalne z dziełem poświęconym Stefanowi Flukowskiemu – pisarzowi i poecie związanemu z miastem, oficerowi Wojska Polskiego w okresie II Wojny Światowej;
- Młyn Papiernię, wzniesiony w 1733 roku do wyrobu papieru czerpanego, który funkcjonował do 1860 roku; 1869 roku przebudowany został na młyn mączny, działał do 1972 roku. Obecnie stanowi cenny obiekt architektury przemysłowej.
Warte uwagi są także przedwojenne wille, m.in.; przy ulicy Pełczyckiej, z 1910 roku, utrzymana w stylistyce historyzmu, i druga willa przy ulicy Strzeleckiej, z 1908 roku eklektyczna z elementami secesji i narożnymi wieżami zwieńczonymi cebulastymi hełmami – stąd popularna nazwa „Pałacyk Cebulowy”.
wróć