Polska Ekologia 24

Bielańsko-Tyniecki Park Krajobrazowy to jeden z jedenastu parków wchodzących w skład Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Małopolskiego, powstałego w 2009 roku z połączenia Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych, Parków Krajobrazowych Pogórza i Popradzkiego Parku Krajobrazowego.

Zespół Jurajskich Parków Krajobrazowych obejmował sześć parków położonych na zachód i północ od Krakowa:

- Bielańsko-Tyniecki Park Krajobrazowy,
- Dłubniański Park Krajobrazowy,
- Park Krajobrazowy Dolinki Krakowskie,
- Park Krajobrazowy Orlich Gniazd,
- Rudniański Park Krajobrazowy,
- Tenczyński Park Krajobrazowy

Parki te, utworzone w 1981 roku, obejmują głównie obszar Jury Krakowsko- Częstochowskiej z charakterystycznym dla niej krajobrazem, na który składają się malownicze wapienne skałki w formie bram czy ostańców oraz liczne jaskinie i głębokie doliny. Znaczną część powierzchni Parków stanowią zespoły leśne będące ostoją wielu ciekawych gatunków flory i fauny. Oprócz bogactwa przyrodniczego obszar wartościowy jest również z punktu widzenia kulturowego. Występują tu liczne stanowiska archeologiczne oraz zabytkowe obiekty architektoniczne, takie jak ruiny średniowiecznych zamków, zespoły dworskie i kościoły. Na całym terenie Parków znajdują się cennepod względem przyrodniczym rezerwaty przyrody ożywionej i nieożywionej, użytki ekologiczne, stanowiska dokumentacyjne oraz pomniki przyrody.

Bielańsko-Tyniecki Park Krajobrazowy o powierzchni 6415,5 ha położony jest na terenie 3 gmin: Kraków, Liszki i Czernichów. Obejmuje on fragment malowniczej doliny Wisły na odcinku Kraków - Ściejowice wraz z trzema  ważniejszymi kompleksami leśnymi: Laskiem Wolskim oraz drzewostanami w okolicach Tyńca i Czernichowa. Nazwa parku wywodzi się od dwóch starych klasztorów położonych w granicach parku: Klasztoru Ojców Kamedułów na Bielanach oraz Opactwa Ojców Benedyktynów w Tyńcu.