Park romantyczny w Arkadii

Romantyczny ogród pełny sztucznych ruin, utworzony w 1779 r. przez Helenę z Przeździeckich Radziwiłłową, żonę Michała Hieronima Radziwiłła, według planu architektów Szymona Bogumiła Zuga i Henryka Ittara.   

W parku krajobrazowym, utrzymanym w stylu angielskim, w którym drzewa sadziła własną ręką sama księżna Helena, przetrwały do naszych czasów: obeliski, fragmenty grobowców, kolumn i rzeźb oraz główne  budowle: Świątynia Diany z plafonem na autorstwa  J.P. Norblina: „Jutrzenka zapowiadająca wzejście dnia”, Domek Gotycki z kwaterą rycerską Michała Gedeona, syna księżnej Heleny, oficera wojsk napoleońskich, Jaskinia Sybilli, w której sama księżna w stroju greckiej kapłanki wieszczyła swoim gościom, Dom Murgrabiego, Przybytek Arcykapłana, Łuk Kamienny, Akwedukt Rzymski (zrekonstruowany w 1952 r.) Cyrk z obeliskiem ku czci króla Stanisława Augusta. Ich ściany zdobią alegorie, cytaty z Horacego i Petrarki, liczne epitafia i aforyzmy. Przewodnik po Arkadii, pióra samej księżnej Heleny, po francusku, został wydany w roku 1800 w Berlinie.

W ostatnich latach park i budowle arkadyjskie budowle przeszły generalną konserwację.

Park w Arkadii jest jedynym w Europie zabytkiem dawnej architektury ogrodowej, który zachował się w swym niemal niezmienionym pierwotnym kształcie.

W drewnianym domku obok arkadyjskiego parku mieszkała w latach 1893-1903 Maria Konopnicka, której syn był wówczas dzierżawcą nieborowskich młynów.