Rezerwat - "Góra Miedzianka"

Ochroną objęto tu wydłużony masyw Góry Miedzianki stanowiącej najbardziej na płn.-zach. wysunięte wzniesienie Pasma Chęcińskiego Gór Świętokrzyskich. Wzniesienie ma trzy wierzchołki połączone malowniczym grzbietem skalnym. W granicach rezerwatu znalazły się także dwa nieczynne kamieniołomy oraz teren dawnej kopalni miedzi, czynnej tu od XIV w. Pozostałością kopalni jest główna sztolnia "Zofia" przebijająca cały masyw wzgórz oraz szyb eksploatacyjny "Antoni", a także wiele drobnych szybików, szczelin, zapadlisk i hałd. Na terenie rezerwatu występują zjawiska krasowe, w wyniku których utworzył się system jaskiń. Skały oraz nasłonecznione zbocza Miedzianki porasta zespół ciepłolubnych zarośli z udziałem m.in. irgi zwyczajnej, jałowca i róż. W licznych miejscach rozwijają się płaty *muraw kserotermicznych gdzie rosną m. in. zawilec wielkokwiatowy, rojnik pospolity, czosnek skalny, krzyżownica górska i zapłonka brunatna. Jaskinie oraz stare sztolnie i wyrobiska w rezerwacie stanowią doskonałe schronienie dla nietoperzy. Występują tu mroczek późny, nocek wąsaty, nocek rudy, nocek Natterera, nocek duży i mopek. Rezerwat stanowi jeden z przystanków geologicznej ścieżki dydaktycznej.