Flora parku

Do zróżnicowania szaty roślinnej Parku przyczyniła się różno­rodność zespołów roślinnych, spośród których duże znaczenie mają zespoły związane z wodami, brzegami zbiorników wodnych, bagnami oraz różnego rodzaju torfo­wiskami. Na tym terenie można prześledzić wszystkie stadia zarastania i wypłycania jezior, a także znaleźć szereg rzadkich i chronio­nych gatunków roślin.
Do chwili obecnej na tym obszarze udokumen­towano 458 gatunków roślin naczyniowych, w tym 42 gatunki roślin objętych ochroną prawną. Łącznie występuje tu 6 gatunków z Czerwonej Listy gatunków wymiera­jących i zagrożonych wymarciem w skali kraju: rosiczka okrągło­listna Drosera rotundifolia, rosiczka pośrednia Drosera intermedia, turzyca bagienna Carex limosa, kruszczyk błotny Epipactis palustris, jezierza mniejsza Najos minor oraz największa osobliwość florys­tyczna Parku - goździk siny Dianthus gratianopolitanus. Z gatunków flory zarodni­kowej stwierdzono występo­wanie wątrobowca Pallavicinia lyellii (kat. E), trzech gatunków torfowców objętych ochroną ścisłą (Sphagnum russowi, S. teres, S. palustre) oraz brodaczki kędzierzawej (Usnea cfr. subfloridana), porostu o kategorii zagro­żenia EN, objętego ochroną strefową.

Głównym zbiorowiskiem roślinnym Parku są lasy. Zajmują blisko 90% powierzchni, wśród nich dominują bory sosnowe, a mniej liczne lasy liś­ciaste zachowały się głównie w dolinie Gyżynki, gdzie wystę­pują łęgi olchowo-jesionowe, olsy źród­liskowe i olesy.
Do cennych elementów zbiorowisk roślinnych Parku należą torfowiska. Wiele ze spotkanych tutaj gatunków flory posiada statut roślin rzadkich, zagro­żonych i chronionych m.in.: wspomniane wyżej rosiczki, bagno zwyczajne, kłoć wiechowata. Zajmujące ok. 300 ha torfo­wiska niskie magazynują (jak obliczono) dwa razy więcej wody niż największe w Parku jezioro Jelito.
Do rzadkich elementów szaty roślin­nej należą łąki świeże i wilgotne, pastwiska, których szybkie zanikanie w ciągu ostatnich 20-30 lat związane jest z zanikiem trady­cyjnych form zagospoda­rowania.