Flora i fauna Parku

Ponad 65 % powierzchni Łagowsko-Sulęcińskiego Parku Krajobrazowego pokryta jest lasami. Na uwagę zasługują tu buczyny, których wiek miejscami dochodzi do 130 lat, choć spotyka się pojedyncze, dużo starsze drzewa. Przeważająca część tych lasów, to kwaśna buczyna niżowa Luzulo pilosae-Fagetum, z grubą warstwą ściółki liściowej i ubogim runem. Charakterystyczne rośliny dna lasu to: bielistka siwa Leucobryum glaucum, kosmatka orzęsiona Luzula pilosa, bluszcz pospolity Hedera helix. Spotyka się też niewielkie fragmenty żyznych buczyn niżowych Melico Fagetum, gdzie runo jest bogatsze, a rosnące tu rośliny, to m. in. perłówka zwisła Melica nutans, przylaszczka, Hepatica nobilis, konwalijka dwulistna Maianthemum bifolium, marzanka wonna Galium odoratum, zachyłka trójkątna Gymnocarpium dryopteris. Największe skupienia buczyn zajmują północną i środkową część Parku.

Istotne znaczenie wśród przyrodniczych siedlisk leśnych Parku mają dąbrowy. Wyróżniono tu przede wszystkim typ kwaśnej dąbrowy typu pomorskiego Fago-Quercetum petrae, zajmujący głównie środkową jego część. Wśród roślin runa dominuje tu borówka czernica Vaccinium myrtillus, rośnie tu też obficie szczawik zajęczy Oxalis acetosella i paproć orlica Pteridium aquilinum.
Na niewielkich fragmentach powierzchni rosną lasy związane z wodą – łęgi olszowe, w tym postacie źródliskowe. Znaczną część powierzchni leśnej zajmują bory sosnowe, najczęściej na siedliskach ubogich dąbrów, z domieszką dębu, buka i świerka oraz obfitym runem złożonym głównie z borówki czernicy.

Ok. 7,7% powierzchni Parku zajmują wody. Do istotnych środowisk przyrodniczych Parku bezpośrednio uzależnionych od obecności wód, należą torfowiska. Są to przede wszystkim torfowiska typu przejściowego, niewielkie powierzchnie zajmują torfowiska typu wysokiego. Największe powierzchniowo skupienia tych torfowisk zobaczyć można w rezerwacie przyrody „Pawski Ług” oraz w północnej części Parku. Torfowiska typu niskiego, niegdyś występujące w dolinach Pliszki i Czarnej Wody, wiele lat temu uległy degradacji, głównie wskutek odwodnień i nawożenia, a obecnie znajdują się tu łąki.

Ssaki, ze względu na swój skryty, często nocny tryb życia, są grupą trudną do obserwacji. Stwierdzono 41 gatunków spośród 70 występujących na Ziemi Lubuskiej, ale dokładniejsze badania dotyczyły jedynie drobnych ssaków w lasach bukowych oraz nietoperzy. Do najliczniejszych gatunków drobnych ssaków leśnych należą: ryjówka aksamitna Sorex araneus, nornica ruda Clethrionomys glareolus, nornik bury Microtus agrestis, ryjówka malutka Sorex minutus i mysz leśna Apodemus flavicollis. Obserwacje nietoperzy w lipcu i sierpniu 2005 roku ujawniły obecność 6 gatunków, w tym znajdującego się na Czerwonej Liście mopka Barbastella barbastellus. W terenie najczęściej spotykane ssaki to: sarna Capreolus capreolus, lis Vulpes vulpes i wiewiórka Sciurus vulgaris. Stałym mieszkańcem terenów nadwodnych w północnej części terenu jest wydra. Natomiast nowym przybyszem jest bóbr, którego jedno stanowisko odnotowano w rynnie Czarnej Wody. Na terenie Parku występują też populacje gatunków obcych, mających duży wpływ na rodzimą faunę, takich jak norka amerykańska Mustela vison i jenot Nyctereutes procyonoides oraz szop pracz Procyon lotor.