Dorkowa Skała

Dorkowa Skała – wychodnia skalna, położona tuż pod szczytem wyższego (północno-zachodniego) wierzchołka Szarculi w Beskidzie Śląskim.

Wychodnia ma postać mocno zerodowanej, dość szerokiej, nieforemnej ambony skalnej kilkumetrowej wysokości, o wygładzonych ścianach, z głęboką niszą u podnóża. Zbudowana jest z grubych ławic gruboziarnistych, zlepieńcowatych piaskowców kwarcowo-skaleniowych należących do warstw istebniańskich, o charakterystycznej rdzawej barwie na zwietrzałych powierzchniach (tzw. piaskowce istebniańskie).

Nazwa, znana od dawna wśród mieszkańców Istebnej, pochodzi prawdopodobnie – tak, jak i nazwa lasu na południowych stokach Szarculi – od imienia żeńskiego Dorota (Dora, Dorka). Wiąże się ze starą legendą o córce miejscowego baczy, która miała tu zginąć, walcząc z pasterzami słowackimi o tereny wypasowe.

Dorkowa Skała została objęta w 1958 r. ochroną prawną jako pomnik przyrody nieożywionej.

Tuż obok wychodni biegną czerwone znaki Głównego Szlaku Beskidzkiego.