Historia "Doliny Dolnej Odry"

Ze względu na specyfikę terenu Parku, czyli na jego podmokły charakter obszar ten był niedostępny dla człowieka. Nie było tu nigdy osad ani wsi. Jednak znajduje się tu wiele zabytkowych budowli hydrotechnicznych służących niegdyś do regulacji poziomu wody na Międzyodrzu, głównie w celu utrzymywania pastwisk oraz zabezpieczenia przeciwpowodziowego. W obecnych czasach wiele z nich jest już nieczynnych jednakże przed II Wojna Światową funkcjonował tu cały system urządzeń. Część z nich istnieje do dzisiaj, wpisane zostały do rejestru zabytków. Są to m.in.: jaz w Widuchowej - do rozrządu wody na dwa koryta rzeki, śluzy komorowe - łączące drogi wodne, przewały (przelewy) do wprowadzania na teren Międzyodrza wielkiej wody oraz pompownie - do obniżania poziomu wody. Ciekawym obiektem historycznym jest tzw. Droga Batowa z 1945 r. Wojenna droga generała Batowa, to bez wątpienia ważny obiekt historyczno-przyrodniczy leżący na terenie gminy Gryfino. Jest to pas o szerokości około 5 m i długości około 3 km, przecinający Międzyodrze w linii prostej, od Regalicy na wysokości Daleszewa, do Odry Zachodniej na wysokości Moczył. Droga ta odegrała ważną rolę podczas II wojny światowej. Została zbudowana w 1945 r. przez wojska radzieckie w celu przeprawienia się przez bagniste tereny pomiędzy dwoma ramionami rzeki, na południe od Szczecina. Droga służyła do przeprawienia ciężkiego sprzętu i sforsowanie Regalicy, następnie rozciągającego się za nią 3,5–kilometrowego, pociętego kanałami Międzyodrza i przedostanie się przez drugą rzekę – Odrę Zachodnią. Po wyjściu na zachodni brzeg armia udała się na północ, do Rostoku, a po drodze zdobyła Szczecin.