Rezerwat

Rezerwat "Lesisko"

Na południowych stokach Grzbietu Chełmskiego położony jest rezerwat „Lesisko”, gdzie ochroną objęto fragment buczyny karpackiej z udziałem dębów ( Quercus ) , modrzewi (Larix).

Nazwa rezerwatu pochodzi od nazwy ciemnego lasu bukowego, który miejscowi nazwali Lesiskiem. Celem utworzenia jest zachowanie i ochrona starodrzewna bukowego: żyznej buczyny sudeckiej (Dentario enneaphyllidis- Fagetum) i kwaśnej buczyny niżowej (Luzulo pilosae- Fagetum). Znacznie zróżnicowanie wysokości terenu sprawia, że jest on poprzecinany wąwozami. Na terenie całego rezerwatu jest ponad 20 buków (Fagus) o wymiarach obwodu ponad 320 cm Większości drzewostany są jednopiętrowe, miejscami przerzedzone. Występują tu rośliny chronione: bluszcz pospolity (Hedera helix), barwinek pospolity (Vinca minor), wawrzynek wilczełyko (Daphne mezreum), parzydło leśne (Aruncus sylvestis), kalina koralowa (Viburnum opulus), konwalia majowa (Convallaria maialis), marzanka wonna (Asperula odorata), kopytnik pospolity (Asarum europaeum). Ponadto w runie rośnie czerniec gronkowy (Actaea spicata), szczyr trwały (Mercurialis perennis), groszek wiosenny (Lathyrus vernus), niecierpek pospolity (Impatiens noli- tangere), czartawa pospolita (Circaea lutetiana), oman szlachtawa (Inula conyza), starzec Fuchsa (Senecio fucsi), żankiel zwyczajny (Sanicula europaea), podagrycznik pospolity (Aegopodium podagraria), gajowiec żółty (Lamiastrum galeobdolon), bodziszek cuchnący (Geranium robertianum), wietlica samcza (Athyrium filix- femina), kłosownica leśna (Brachypodium silvaticum), przytulia okrągłolistna (alium rotundifolium), Kostrzewa olbrzymia (Festuca gigantea), sałatnik leśny (Mycelis muralis), miodunka ćma (Pulomonaria obscura), szczawik zajęczy (Oxalis acetosella)

      Teren rezerwatu to obszar z zachowanymi formami krasowymi, charakterystycznymi dal Chełmu. Zalegający tu wapień muszlowy jest szczególnie podatny na procesy krasowe, które rozwinęły się w okresie przed plejstoceńskim. Większość form krasowych powstała w wyniku zapadnięcia się terenu. O tym, że procesy te trwają do dzisiaj świadczy fakt szybkiej ucieczki wody oraz brak powierzchniowych okresowych spływów wód opadowych i roztopowych. Formy krasowe to: leje, misy zapadliskowe, jaskinie i wąwozy( np. w oddziale 59 b położony jest lej krasowy o średnicy 7 m i głębokości 2 m) Pozostałością moreny czołowej sięgającego tu zlodowacenia środkowopolskiego są zbudowane z grubo i średnio krystalicznych granitów barwy różowej głazy narzutowe. Jeden z głazów w oddziale 58 c na kształt wrzecionowaty i obwód 300cm.

wróć