Kościół popauliński, wczesnobarokowy, murowany, wybudowany w 1642 r. na miejscu starszego. Wewnątrz herb i portret fundatora Hieronima Konopnickiego. W przeciwieństwie do typowych kościołów barokowych, ten nie jest otynkowany.

Budowla wzniesiona jest na planie prostokąta. Posiada półkoliście zamknięte prezbiterium i jest przykryta dwuspadowym dachem. Wewnątrz świątyni znajduje się herb i portret fundatora Hieronima Konopnickiego otoczony herbami: Jastrzębiec, Pomian, Poraj i Korab.

Ołtarz główny pochodzi z 1796 r., przedstawia patrona kościoła – św. Rocha. Z wieży zachowane przejście do klasztoru, obecnie nieistniejącego. Charakterystycznym elementem budowli jest ceglana wieża z zegarem, zwieńczona barokowym hełmem.

Obok kościoła znajduje się niezabytkowy budynek plebanii. Wokół kościoła zlokalizowany był cmentarz przykościelny. Obecnie pozostał po nim jedynie fragment nagrobka leżący po południowej stronie wieży oraz fragmenty tablic nagrobnych wmurowane w południową ścianę świątyni. Na tyłach kościoła znajduje się współczesny pomnik – grota maryjna.