„Jezioro Francuskie” – rezerwat florystyczny utworzony w roku 1963, obejmujący śródleśne jezioro położone w pobliżu Góry Dylewskiej, o powierzchni 2,93 ha, oraz przylegający doń las o powierzchni 10,71 ha.

Jest ono najwyżej położonym w woj. warmińsko-mazurskim jeziorem (247,7 m n.p.m.). Rezerwat został utworzony w celu zachowania stanowisk rosnącej tam wierzby borówkolistnej oraz fragmentu buczyny pomorskiej. Zbocze południowo-wschodniej części jeziora porasta drzewostan buczyny pomorskiej w wieku około 160 lat. Najliczniejszym gatunkiem z drzew w rezerwacie jest buk. Obok buka, pojedynczo występuje tu świerk, o wysokości 35 m, grab, brzoza, dąb i osika w różnym wieku. Przeźroczystość tafli tego niewielkiego zbiornika wodnego, jakim jest Jezioro Francuskie zmienia się w zależności od pory roku. Największa jest w październiku, najmniejsza zaś w lipcu, wiąże się to z rozwojem planktonu, złożonego z mikroskopijnych organizmów roślinnych i zwierzęcych. Jak głosi legenda, nazwa samego jeziora pochodzi stąd, że jeszcze w czasie kampanii napoleońskiej miejscowi chłopi utopili tu kilku francuzów mszcząc tym samym krzywdę wyrządzoną miejscowej dziewczynie.