Kościół i klasztor o.Franciszkanów w Łagiewnikach

O początkach Łagiewnik wspominają liczne legendy, różniące się między sobą w szczegółach. Wszystkie jednak łączą powstanie pierwszej drewnianej kaplicy z rodziną Żelewskich (Żeleskich) i objawieniami św. Antoniego w latach 70-tych XVII w. Sprowadzeni z Piotrkowa franciszkanie przywieźli ze sobą obraz świętego, który wkrótce zasłynął licznymi łaskami. Już w 1680 r. objawienie św. Antoniego zostało oficjalnie uznane przez papieża. Łagiewniki stały się jednym z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych w środkowej Polsce.

W związku z coraz większym napływem pątników koniecznym stała się budowa większego kościoła i klasztoru dla zakonników. Uroczyste przeniesienie cudownego obrazu św. Antoniego do nowej, drewnianej świątyni miało miejsce w 1682 r. z udziałem biskupa kujawskiego i ok. 15 tys. pielgrzymów. Drewniana kaplica Żelewskiego przeniesiona została natomiast na tzw. Pustelnię (przy ul. Wycieczkowej), gdzie znajduje się do chwili obecnej.

Obecny murowany kościół pochodzi z początku XVIII w. (1701-23). Konsekracji świątyni dokonał arcybiskup gnieźnieński, prymas Teodor Potocki, którego portret znajduje się wewnątrz. Kościół został wzniesiony na planie krzyża łacińskiego (w ramionach umieszczono kaplice), w stylu barokowym, jest budowlą jednonawową, orientowaną. Barokowe są także ołtarze i większość ozdób. Centralne miejsce w ołtarzu głównym (z 1723 r.)