Kapliczki pw. św. Antoniego i św. Rocha

W 1676 r. sprowadzonemu do Łagiewnik przez Samuela Żeleskiego cieśli Jerzemu objawił się św. Antoni, który z woli Bożej nakazał budowę kaplicy. Tego samego roku kaplica pod wezwaniem św. Antoniego stanęła na wzniesieniu, w miejscu dzisiejszego klasztoru franciszkanów. Msze święte odprawiał w niej o. Konstanty Plichta, który prawdopodobnie przywiózł ze sobą obraz św. Antoniego. Wkrótce wizerunek zasłynął licznymi łaskami. Łagiewniki stały się jednym z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych w środkowej Polsce. Konieczną stała się budowa większego kościoła oraz klasztoru dla sprowadzonych z Piotrkowa Trybunalskiego franciszkanów. Uroczyste przeniesienie cudownego obrazu św. Antoniego do nowej, drewnianej świątyni miało miejsce w 1682 r. Drewniana kaplica Żeleskiego przeniesiona została natomiast na miejsce tzw. Pustelni nad Łagiewniczanką (przy ul. Wycieczkowej), gdzie znajduje się do chwili obecnej. Obok niej stoi nieco młodsza kaplica św. Rocha i Sebastiana, z nadwieszonym barokowym chórem oraz ołtarzem z obrazami św. Rocha i Matki Boskiej Częstochowskiej. W kaplicy św. Antoniego znajduje się źródło przez wielu uznawane za cudowne.