Rezerwat Oleszno

Rezerwat „Oleszno” – rezerwat leśny, utworzony w 1970 roku na powierzchni 31,43 ha , obejmujący fragment podmokłych lasów o bardzo bogatym drzewostanie, który porasta rozległe obniżenie w Niecce Zabrodzkiej. W 2006 roku na mocy Rozporządzenia Wojewody Świętokrzyskiego powiększono rezerwat o 230 ha, obejmując ochroną strefę lasów łęgowych w okolicy Starej Czarnej. Na mokrej glebie rośnie starodrzew zbudowany z wielu gatunków drzew, głównie olszy czarnej, jesionu wyniosłego, dębu szypułkowego, jodły pospolitej, buka zwyczajnego, świerka pospolitego, klonu zwyczajnego, jaworu, wiązów, graba zwyczajnego i czeremchy zwyczajnej. Olsza i jesion liczą około 150 lat, natomiast buk, dąb i jodła około 170 lat. Podszycie budują liczne podrosty drzew i następujące krzewy: leszczyna, jarzębina, kruszyna, trzmielina zwyczajna, kalina. Na terenie rezerwatu rosną także dwa skupiska cisów. Obserwuje się tutaj mozaikę łęgu jesionowo-olszowego, grądu niskiego i olsu. Runo jest wielogatunkowe i silnie rozwinięte. Rosną tu m. in. gajowiec żółty, kopytnik pospolity, listera jajowata, wawrzynek wilczełyko, przylaszczka, buławnik czerwony. Na terenie rezerwatu są dwa gniazda orlika krzykliwego, a w jego sąsiedztwie gniazdo orła bielika i bociana czarnego.