Polska Ekologia 24

 

Spalski Park Krajobrazowy utworzony został w roku 1995. Powierzchnia parku wraz z otuliną to 37.244 ha. Lasy Spalskie to pozostałość historycznej Puszczy Pilickiej - miejsca polowań królów, carów i prezydentów. Zachowały się tu fragmenty puszczańskich drzewostanów dębowych i sosnowych liczące ponad 200 lat w postaci dobrze wykształconych fitocenoz grądów, świetlistych dąbrów, borów mieszanych, olsów oraz łęgów. Poza obszarami leśnymi na bogactwo przyrody Spalskiego Parku Krajobrazowego wyjątkowy wpływ ma również sama dolina Pilicy. Najcenniejsze pozostałości dawnej Puszczy Pilickiej chronione są siecią rezerwatów: Konewka, Spała, Żądłowice, Jeleń, Sługocice, oraz Gać Spalska. Ponadto na terenie otuliny Parku znajduje się  Ośrodek  Hodowli  Żubrów w Smardzewicach. Liczbę gatunków roślin naczyniowych szacuje się na ponad 800; wśród nich znajduje się ponad 30 gatunków chronionych i 50 rzadkich bądź zagrożonych regionalnie. We florze na uwagę zasługują gatunki górskie: m.in. żywiec dziewięciolistny, wroniec widlasty,  oraz jodła pospolita występująca tu na granicy zasięgu. W Parku spotykamy bogatą w gatunki i różnorodną faunę. Występują tu 33 gatunki ryb, płazy i gady reprezentowane są przez 16 gatunków. Stwierdzono występowanie ponad 200 gatunków ptaków. Do rzadko spotykanych należą: zimorodek, derkacz, kraska, bocian czarny, trzmielojad, orzechówka. Interesującą grupą ssaków są nietoperze; w Konewce, w starych bunkrach istnieje jedno z największych zimowisk nietoperzy w Polsce. Na tym terenie zachowało się wiele cennych zabytków  z wielu okresów historycznych m.in romański kościółek pw. Św. Idziego i zamek w Inowłodzu, pozostałości zabudowań carskich w Spale, zespół klasztorny Filipinów w Studziannie  Poświętnem z XVII wieku , szaniec mjr Hubala w Anielinie.