Między Nową Bogacicą a Radomierowicami

Ścieżka o długości 12 km prowadzi lasami położonymi w dolinie Bogacicy. Poświęcona jest zbiorowiskom leśnym Stobrawskiego PK. Dużą atrakcją jest grupa pomnikowych dębów w pobliżu Nowej Bogacicy.

    Trasa:

Ścieżka rozpoczyna się na leśnym parkingu w osadzie Nowa Bogacica – Piec. Znajdują się tu ławeczki, wiata oraz tablice informacyjne Stobrawskiego PK i Nadleśnictwa Kluczbork, na terenie którego poprowadzona jest pierwsza część trasy. Ścieżka prowadzi drogą leśną odchodzącą od szosy w kierunku zachodnim naprzeciwko parkingu w oddziale 220. Początkowy odcinek trasy prowadzi kilkudziesięcioletnim borem sosnowym Po przejechaniu około 750 metrów ścieżka dochodzi do przecięcia dróg leśnych, za którymi po prawej stronie znajduje się kilkuletnia uprawa sosnowa, po lewej fragment ponad 100-letniego boru jodłowego (oddz. 241). Znajduje się tu pierwszy przystanek ścieżki – „Jodły”. Droga obok oddziału jodłowego podnosi się lekko w górę, co jest znakiem, że dojechaliśmy do skraju wydmy. Znajduje się tu skrzyżowanie, na którym w prawo odchodzą dwie drogi. Wybieramy pierwszą z nich prowadzącą lekko w dół granicą oddz. 223 i po około 250m dojeżdżamy powtórnie do skraju wydmy. Przed wydmą skręcamy w lewo i jedziemy około 750m wzdłuż kilkudziesięcioletniej uprawy sosnowej. W oddziale 225 droga rozwidla się. Wybieramy lewą odnogę i po przejechaniu około jednego kilometra docieramy do 150-letniego boru sosnowego (oddz. 226). W miejscu tym znajduje się drugi przystanek ścieżki – „Sosny”. W starodrzewie sosnowym ścieżka skręca w prawo w nieco podmokłą drogę porośniętą trzęślicą modrą. Od tego miejsca na odcinku kilkuset metrów przejazd w okresie roztopów i długotrwałych deszczy może być utrudniony i na niektórych odcinkach wymagane będzie prowadzenie roweru. Jedziemy granicą oddz. 227 i na pierwszym skrzyżowaniu dróg leśnych skręcamy w lewo. Po wyjechaniu z oddz. 228 droga poprawia się. W miejscu tym po prawej stronie drogi rośnie kilka starych buków. Ponieważ przy ścieżce nie występuje dobrze wykształcona buczyna, będą one dla nas namiastką lasu bukowego. W miejscu tym znajduje się przystanek trzeci – „Buki”. Droga wyprowadza nas na skraj łąki w okolicy osady Radomierowice - Bożejów. Skrajem łąk prowadzą dwie drogi. Wybieramy obsadzoną brzozami drogę położoną od strony lasu, jedziemy nią około 1km i w oddz. 196 dojeżdżamy do drogi biegnącej w poprzek. Skręcamy w nią w lewo i obok budynku leśniczówki dojeżdżamy do wioski Radomierowice. W miejscu tym ścieżka skręca w lewo. Za mostem na końcu Radomierowic skręcamy w lewo w drogę gruntową wzdłuż kanału Bogacicy. Dla grup idących pieszo między Radomierowicami a Nw. Bogacicą miejsce to jest dogodne do rozpoczęcia wędrówki. Po przebyciu 1km od szosy dojeżdżamy do niewielkiej osady Radomierowice - Bożejów. Przy budynku dawnego zarządcy majątku skręcamy w prawo wzdłuż drewnianego ogrodzenia, za którym rośnie kilka okazałych dębów szypułkowych o pomnikowych rozmiarach. Droga przecina Bogacicę, jedną z głównych rzek parku i za mostem skręca w lewo. Ścieżka towarzyszy rzece jedynie przez kilkaset metrów, skręca lekko w prawo, a następnie w lewo. Dojeżdżamy do oddziału 2, na granicy którego znajduje się przystanek czwarty – „Olsze”. Najbliższy 2,5 kilometrowy odcinek prowadzić będzie borem sosnowym. . Przy kościele na granicy Bukowa i Nowej Bogacicy droga dochodzi do szosy. W miejscu tym może oczekiwać autobus na grupy idące pieszo z Radomierowic. Skręcamy w lewo i wjeżdżamy do wioski Nowa Bogacica. Przed nami ostatnia atrakcja ścieżki. Przy drodze między Nową Bogacicą a Piecem rosną pomnikowe kilkusetletnie dęby szypułkowe. Znajduje się tu ostatni – piąty przystanek ścieżki – „Dęby”. Droga dochodzi do parkingu leśnego, z którego wyjeżdżaliśmy.