Pałac we Wronowie

Pałac jest budynkiem ceglanym, tynkowanym, ale nie podpiwniczonym ze względu na lokalizację na podmokłych terenach. Dokładna data jego powstania pozostaje nieznana, ale bryła trzonu budynku wskazuje na jego pochodzenie z przełomu XVIII i XIX wieku. Na początku XX wieku, kiedy majątek należał do rodziny von Schalscha, nastąpiła całkowita przebudowa i rozbudowa obiektu w stylu neobarokowym. Urozmaicono wówczas pierwotną bryłę budynku o wieżę zegarową oraz tarasy. Od strony parku dobudowano kaplicę, nad którą znajdował się ogród zimowy z niewielką, zachowaną do dziś fontanną. W fasadzie pałacu uwagę przyciągają podkowiaste schody prowadzące na piętro. Obiekt ma budowę trójkondygnacyjną, przy czym na parter prowadzi osobne wejście, a trzecia kondygnacja była prawdopodobnie przeznaczona dla służby. W sąsiedztwie pałacu w XIX wieku założono park, w którym zobaczymy między innymi dęby (jeden z nich jest pomnikiem przyrody), sosny wejmutki, graby, klony polne, lipy, wiąz, jesion i pochodzącą z Ameryki Północnej jodłę kalifornijską. Z zabudowań gospodarczych do dzisiejszych czasów zachowała się obora z połowy XIX wieku oraz stodoła z końca XIX wieku. Pałac i park leżą na trasie ścieżki przyrodniczo - krajobrazowej