Rzuno

Rzuno

Długość trasy 3 km

Piesza ścieżka prowadzi brzegiem malowniczego jeziora Rzuno w Dzieminach, w otulinie Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego, przez ciekawe pod względem przyrodniczym tereny leśne i łąkowe.

Przejście ścieżki razem z przystankami może zająć maksymalnie 2-3 godziny. Wędrówkę rozpoczynamy od tablicy z mapką trasy przy plaży w Dziemianach, skąd ścieżką wzdłuż jeziora kierujemy się na północny wschód w stronę Kalisza. Pierwszy przystanek na naszej drodze przedstawia gatunki drzew występujące na terenie Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego i otuliny. Lasy zajmują 64% powierzchni Parku. Przeważają siedliska borowe, porastające tereny o najuboższej glebie, od wieków nie wykorzystywanej rolniczo. Najpowszechniejsze z nich to suboceaniczny bór świeży i bór chrobotkowy. Drzewostan pierwszego złożony jest głównie z sosny zwyczajnej z domieszką brzozy brodawkowatej oraz świerka. Natomiast drzewostan drugiego składa się z sosny o niskiej bonitacji, a w runie występują charakterystyczne porosty, chrobotki. Ponadto tereny Parku porastają bory mieszane dębowo – sosnowe, lasy mieszane bukowo – dębowe, olsy i łęgi. Podążając dalej po swojej prawej stronie mamy las i z pewnością w panującej wokół ciszy dosłyszymy odgłosy skrzydlatych mieszkańców naszych lasów, a na następnym przystanku naszej wędrówki dowiemy się, jakie gatunki ptaków spotkamy po drodze. Powszechność występowania, wielka ruchliwość, zdolność do lotu, wielka różnorodność, a także często wydawane głosy z łatwością wskazują ich obecność i miejsce przebywania. Idąc dalej napotkamy mrowisko z pracowitymi budowniczymi – mrówką rudnicą. Kontynuując wędrówkę dochodzimy do następnego przystanku - okazałego buka pospolitego, pomnika przyrody. Tuż przy nim znajduję się tablica z informacjami na temat form ochrony przyrody. Jedną z nich są właśnie pomniki przyrody, czyli pojedyncze twory przyrody żywej i nieożywionej lub ich skupiska o szczególnej wartości przyrodniczej, naukowej, kulturowej, historycznej lub krajobrazowej oraz odznaczające się indywidualnymi cechami, wyróżniającymi je wśród innych tworów. Są to np. okazałych rozmiarów drzewa, krzewy gatunków rodzimych lub obcych, źródła, wodospady, wywierzyska, skałki, jary, głazy narzutowe oraz jaskinie. Podążając zgodnie z żółtym oznakowaniem na drzewach mijamy malowniczą zatoczkę jeziora, pokrytą w sezonie letnim dywanem kwitnących przepięknych grzybieni białych, dochodzimy do kolejnego przystanku, który pogłębi naszą wiedzę na temat budowy geologicznej i rozmaitości rzeźby terenu okolic Dziemian i Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego. Z kolejnych miejsc przystankowych na ścieżce poznamy funkcje lasu oraz bogactwo grzybów w nich występujących i ich szczególną rolę w środowisku przyrodniczym. Dalej zdobędziemy informacje o ssakach leśnych i wodnych żyjących w sąsiedztwie jeziora. A ślady obecności jednego z nich, największego europejskiego gryzonia, czyli bobra europejskiego, mogliśmy zauważyć w trakcie wędrówki - powalone i nadgryzione drzewa, a także charakterystyczne dziury i tunele miejscami przecinające ścieżkę. Zbliżając się ku końcowi wycieczki napotkamy tablicę mówiące o tym jak rośnie las. Następnie przy przystanku z tablicą o rybach przyjrzymy się bliżej przedstawicielom tej gromady kręgowców i poznamy liczne ciekawostki na ich temat. Ostatni przystanek przybliży nam świat roślin wód stojących.

wróć