Kościół św. Katarzyny w Cięcinie

Kościół w Cięcinie, wybudowany w swej najstarszej części w roku 1542. Należy do parafii św. Katarzyny w Cięcinie. Kościół w Cięcinie zaliczany jest do zabytków kościelnego budownictwa drewnianego typu śląsko – małopolskiego. Jego patronką jest św. Katarzyna Aleksandryjska z Egiptu. Kościół znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego w pętli beskidzkiej. Kościół jest orientowany, konstrukcji zrębowej, natomiast wieża ma konstrukcję słupową. Rzut budynku składa się z krótkiego prezbiterium zamkniętego trójbocznie, wydłużonej nawy i wieży od zachodu. Od północy przy prezbiterium i węższej części nawy dobudowana jest piętrowa zakrystia i babiniec z małym przedsionkiem, od południa przy węższej części prezbiterium stoi kaplica św. Franciszka z Asyżu. W prezbiterium znajduje się pozorne sklepienie kolebkowe z 1884 r. Wyposażenie wnętrza jest barokowe. Znajdują się w nim liczne ołtarze. Ołtarzem głównym jest ołtarz Św.Katarzyny Aleksandryjskiej. Zachowała się także barokowa ambona, organy i krucyfiks. Kamienną chrzcielnicę z 1705 r. przykrywa ażurowa pokrywa drewniana, przedstawiająca cztery delfiny podtrzymujące kopułkę z gołębicą na szczycie.

Kościół był wielokrotnie poddawany zabiegom renowacyjnym, chroniącym go przed niekorzystnym poziomem wilgoci w kościele. Ważnym okresem w dziejach kościoła Św. Katarzyny są lata 1666-1667 - został znacznie rozbudowany przez powiększenie nawy i dostawienie wieży. Kościół św. Katarzyny w Cięcinie do roku 1789 funkcjonował jako filia kościoła parafialnego w Radziechowach. Przez kilkadziesiąt lat nie dokonywano żadnych zmian w budynku kościelnym, dalsza rozbudowa nastąpiła dopiero w 1857 roku, kiedy to dobudowano nową zakrystię i skarbiec-oratorium. W roku 1893 rozpoczął się kolejny etap rozbudowy kościoła w Cięcinie. Dokonano wtedy wzdłużenia nawy i przesunięcia wieży na walcach ku zachodowi. W tym samym roku zbudowano także nowy babiniec i nową wieżyczkę na sygnaturkę. W rok później, czyli w 1894 r. dobudowano mały przedsionek przylegający do babińca. W 1895 roku dotychczasowa budowla powiększona została o kaplicę św. Franciszka z Asyżu (obecny przedsionek przy kaplicy dobudowany został dopiero w 1928 roku).