Dawny Ewangelicki kościół cmentarny pod wezwaniem Św. Trójcy

Powstał z inicjatywy rajcy bierutowskiego Ernesta Karnickiego, przy poparciu księcia Henryka Wacława Podiebrada. Mury zostały wzniesione w latach 1622 - 1628 pod kierunkiem i może wg projektu Antoniego Waltera, nadwornego murarza książęcego. Prowizoryczny dach został zrobiony przez cieślę Jerzego Voyta w latach 1629 - 1630. Kościół został poświęcony w 1631 roku. W roku 1642 dach został pokryty dachówką. Po pożarze miasta w 1659 roku kościół ten pełnił funkcję kościoła parafialnego. W latach 1695 - 1699 na polecenie księcia Krystiana Ulryka polskie kazania wygłaszał w nim pastor Tomasz Pluta.

Obecnie zachowane są mury kapitalne. Położony jest przed dawną Bramą Wrocławską, w parku miejskim powstałym po 1945 roku na miejscu cmentarza. Murowany z cegieł, orientowany, gotycki. Wzniesiony został na planie krzyża niemal równoramiennego (ramie zachodnie jest dłuższe o przęsło), ramiona są półkoliście zamknięte. Wewnątrz częściowo zachowały się nasady sklepień (nigdy nie założonych) i gniazda belek stropowych. W ostrołukowych wnętrzach znajdują się znacznie od nich węższe otwory okien. Od strony zachodniej, północnej i południowej na osiach ramion krzyża znajdują się otwory wejściowe /współcześnie zamurowane/ - ostrołukowe oraz ślepe okna nad nimi. W narożniku ramion północnego i zachodniego znajduje się wysoki czworoboczny komin wyburzonej dobudówki z XX wieku (krematorium?). 06.11.2005odsłonięto i poświęcono obelisk z tablicą upamiętniającą ten zabytek oraz dawny cmentarz miejski, przywracając tym samym pamięć tego miejsca.