Czarne

Kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP. Pierwszy kościół w Czarnem wybudowano w 1395r. Obecnie kościół jest prawdopodobnie trzecim postawionym na tym miejscu – poprzednie zniszczone zostały przez częste w Czarnem pożary. Kościół ten po spaleniu się poprzedniego w roku 1755 został wybudowany w 1757r. i konsekrowany 20 listopada 1757r. Jest to kościół orientowany – budowany według geograficznych stron świata, ryglowy – tzw. Pruski mur, pokryty był dachówką – obecnie gontem, a w zasadzie klepką bukową. Od strony zachodniej znajduje  się wieża wciągnięta w nawę, zwieńczona barakowym hełmem. Wnętrze kościoła jest zabytkowe. Najstarszym jednak zabytkiem jest kamienna gotycka chrzcielnica (pochodząca prawdopodobnie z XIV w.), służąca obecnie jako kropielnica. Podobnie rzadko występujące i bardzo piękne jest antepedium ołtarzowe wykonane z wielobarwnego kurdybanu.
Wewnątrz jest bardzo bogaty wystrój barokowy. Do najciekawszych jego elementów należą:
Ołtarz główny – barok, 1 poł. XVIII w.
Ambona – rokoko, 2 poł. XVIII w.
Chrzcielnica – rokoko, 2 poł.  XVIII w.
Prospekt organowy – barok, XVIII w.
Krucyfiks – barok, poł. XVIII w.
Rzeźby: Św. Mikołaja, Św. Stanisława, barok poł. XVIII w.
Konfesjonał – rokoko 2 poł. XVIII w.
Na placu kościelnym są dwa nagrobki: śp. ks. Dziekana Neumanna i śp. ks proboszcza Rissa.