Polska Ekologia 24

Pyzdry znane są przede wszystkim ze swojej barwnej historii i malowniczego położenia. Rozległa pradolina Warty z widniejącą w oddali ścianą lasów nizinnych, oglądana z południowego skraju miasta stanowi jeden z najpiękniejszych krajobrazów Wielkopolski. Dostojeństwo i powaga kościoła farnego, barokowa uroda kościoła pofranciszkańskiego pozwalają sięgnąć myślami do czasów, których te budowle były świadkami. Mieszkańcy pamiętają o dawnej świetności miasta, w którym pobyt książąt i królów do rzadkości nie należał. Pyzdry w 2007 r. obchodziły jubileusz 750-lecia lokacji, a w 2008 r. - 625 rocznicę pierwszego użycia broni palnej na ziemiach polskich, właśnie w Pyzdrach.

 

Już w zaraniu państwa polskiego, za pierwszych historycznych Piastów, Pyzdry były siedzibą wielkiego i rozległego powiatu oraz zaliczone były do czterech największych i najważniejszych miast Wielkopolski, a także do głównych ośrodków życia religijnego w diecezji poznańskiej. W ciągu następnych wieków, a szczególnie w wiekach średnich, miasto doszło do wielkiej zamożności i znaczenia, odgrywając niejednokrotnie niezwykle ważną rolę w politycznym rozwoju nie tylko Wielkopolski, ale i całego państwa polskiego. W Pyzdrach odbywano różne zjazdy książąt i królów, wydawano akta królewskie, sprawowano najwyższe sądy, zakładano związki miast, zwoływano wiece rycerstwa i szlachty, zawiązywano konfederacje - polityczne a nawet biskupów konsekrowano.

Pyzdry swój pomyślny rozwój w pierwszych wiekach państwa polskiego zawdzięczają przede wszystkim troskliwej opiece książąt i królów polskich. Za Bolesława Pobożnego Pyzdry otrzymały prawo niemieckie. Ten sam książę w 1277r. sprowadził Franciszkanów i osiedlił ich w Pyzdrach, wystawiając im konwent i kościół pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela. Miasto bardzo wiele zawdzięcza Kazimierzowi Wielkiemu. Miasto po lokacji po raz pierwszy doznało wielkich zniszczeń w 1331r., gdy padło pastwą płomieni w czasie wielkiej rejzy krzyżackiej. Kazimierz Wielki odbudował zniszczone przez Krzyżaków miasto. Już w 1333 r. postawił warowny zamek z kamienia i cegły, a także otoczył miasto obronnymi murami. W kolejnych latach wystawił Franciszkanom nowy kościół i klasztor, a mieszkańcom ułatwił handel z Toruniem. Po dawnej sławie, znaczeniu, świetności i zamożności królewskiego miasta Pyzdr pozostały tylko wspomnienia i duma obywatelska w sercach mieszkańców. Tych, ani czas, ani wróg zetrzeć nie zdoła.