Kościół parafialny pod wezwaniem św. Trójcy w Koniecpolu

spaniałym zabytkiem miasta powstałym w XVII wieku jest kościół parafialny pod wezwaniem św. Trójcy. Zamiar wzniesienia świątyni w Koniecpolu podjęty został przez hetmana Stanisława Koniecpolskiego z chwilą otrzymania buławy polnej. Budowa jednak rozpoczęła się dopiero w 1633 roku, gdyż hetman Stanisław Koniecpolski w czasie wyprawy wojennej w 1620 roku dostał się do niewoli, z której powrócił w roku 1623.
 Kościół pod wezwaniem św. Trójcy to budowla wczesnobarokowa. Zbudowany został częściowo z cegły, a częściowo z kamienia cisowego, podobnie jak gzymsy wewnątrz i na zewnątrz kościoła.
Świątynię zbudowano na rzucie prostokąta z prezbiterium zamkniętym ścianą prostą. Kościół posiada sklepienia kolebkowe, nad krzyżem transeptu - sklepienie kopulaste, natomiast w zakrystii kolebkowo - krzyżowe. Wokół kościoła biegnie mur z ozdobną bramą wraz z dzwonnicą i zegarnicą - umieszczonymi w narożach prostokąta od strony frontu. Warto zwrócić uwagę na bogate wnętrze świątyni. Składają się nań:
- Ołtarz główny pochodzący prawdopodobnie z XVII wieku
- Obraz św. Trójcy z XVII wieku
- Osiem barokowych ołtarzy bocznych
- Ambona barokowa datowana na połowę XVII wieku, rzeźbiona figurami świętych
- Zacheuszki rokokowe z drugiej połowy XVII wieku, zapalane tylko podczas uroczystości konsekracji kościoła
- Symboliczny nagrobek hetmana Stanisława Koniecpolskiego w formie sarkofagu z rzeźbą leżącego rycerza, wystawiony przez Henryka Potockiego
- XIX - wieczna kopia obrazu Henryka Potockiego z XVII wieku przedstawiająca hetmana Stanisława Koniecpolskiego na koniu. W prawym dolnym rogu płótna umieszczony jest monogram H.P. (Henryk Potocki) jako tego, który pierwszy namalował portret hetmana, a nieco na prawo widnieje monogram C.N. (prawdopodobnie Cyprian Norwid) z datą 1841 rok.