Gmina Kórnik Urząd Miejski w Kórniku
Plac Niepodległości 1
62-035 Kórnik
tel. 618170411
Zamek w Kórniku
Zgłaszanie grup 531 990 142 - od wtorku do niedzieli 10.00-15.00
ZAMEK W KÓRNIKU - MUZEUM
godziny otwarcia (od 1.10.2013 r.)
*W przypadku grup zorganizowanych prosimy o wcześniejszą informację o
terminie przybycia. Zgłoszenia przyjmuje p. Wanda Pietrowicz pod numerem
telefonu +48 724 410 035 **531 990 142**(od wtorku do niedzieli w
godzinach 10.00-15.00).*
*Bilety zakupuje się na miejscu, w kasie przy wejściu.*
*Pojedyncza grupa zwiedzająca zamek powinna liczyć maksymalnie do 30-35
osób. **Większe grupy należy podzielić na części.*
ZAMEK W KÓRNIKU - MUZEUM
godziny otwarcia (od 1.10.2013 r.)
od wtorku do niedzieli: 10.00-16.00
(ostatnie wejście 15.30)
w poniedziałki muzeum nieczynne
ceny biletów:
normalny – 14 zł
ulgowy – 7 zł
rodzinny – 30 zł
(rodzice + dwoje dzieci do 18 roku życia)
Wozownia - NIECZYNNA
Więcej informacji na stronie www.bkpan.poznan.pl *W przypadku grup zorganizowanych prosimy o wcześniejszą informację o
terminie przybycia. Zgłoszenia przyjmuje p. Wanda Pietrowicz pod numerem
telefonu +48 724 410 035 **531 990 142**(od wtorku do niedzieli w
godzinach 10.00-15.00).*
*Bilety zakupuje się na miejscu, w kasie przy wejściu.*
*Pojedyncza grupa zwiedzająca zamek powinna liczyć maksymalnie do 30-35
osób. **Większe grupy należy podzielić na części.*
Początki historii kórnickiego zamku sięgają średniowiecza, gdy właścicielami Kórnika byli Górkowie. To najprawdopodobniej oni w XIV w. rozpoczęli budowę swojej rodowej siedziby. Ukończona około 1430 r. murowana, obronna budowla otoczona była fosą, a dostęp do niej był możliwy jedynie przez zwodzony most oraz opuszczaną kratę. Do dziś z tego okresu zachowały się stare mury i piwnice obiektu. W XVI w. zamek został przebudowany w stylu renesansowym, tak świetnie, iż w 1574r. przyjmowano w nim Henryka Walezego spieszącego na koronację do Krakowa. Nowy okres świetności zamku nastąpił w drugiej połowie XVIII w. kiedy jego właścicielką była Teofila z Działyńskich Szołdrska-Potulicka. Ta światła i gospodarna właścicielka przebudowała swoją siedzibę nadając jej charakter barokowej rezydencji arystokratycznej. Ostatnią przebudowę zamku przeprowadził w XIXw. Tytus Działyński. Zaprojektowana przez Karla Friedricha Schinkla, i przebudowana przez miejscowych rzemieślników, neogotycka rezydencja rodu Działyńskich charakterem nawiązuje do budowli obronnych.
środku ogromne wrażenie robią bogato zdobione drewniane podłogi, odrzwia oraz sufity. Niezmienione, zachowane z pietyzmem wnętrza muzeum wyposażone są w meble różnych stylów i epok, militaria polskie i wschodnie, wyroby rzemiosła artystycznego z porcelany i srebra, jak i obrazy. Na parterze mieszczą się dawne pokoje mieszkalne, m.in. apartamenty właściciela zamku, pokój pani domu, salon i sala jadalna, a także zakątek myśliwski z kolekcją etnograficzną, którą przywiózł Władysław Zamoyski z podróży do Australii, Nowej Zelandii i wysp Pacyfiku. Na piętrze znajduje się duża sala muzealna oraz biblioteka i pokoje gościnne używane obecnie jako pomieszczenie biblioteczne i pracownie naukowe.
...a nocami – jak głosi legenda – po parku i zamkowych komnatach przechadza się Teofila z Działyńskich Szołdrska-Potulicka zwana „Białą Damą” (od koloru sukni na jedynym jej portrecie)...
Na dziedzińcu zamkowym stoją dwie XVIII-wieczne oficyny. Mniejsza z nich to tzw. „Klaudynówka” (na cześć Klaudyny z Działyńskich), w której obecnie odbywają się okolicznościowe wystawy. Nad brzegiem jeziora wybudowano w połowie XVIII w. trzecią oficynę zwaną „Australią” (od przechowywanych tu niegdyś zbiorów etnograficznych pochodzących z Australii).
...a nocami – jak głosi legenda – po parku i zamkowych komnatach przechadza się Teofila z Działyńskich Szołdrska-Potulicka zwana „Białą Damą” (od koloru sukni na jedynym jej portrecie)...
Na dziedzińcu zamkowym stoją dwie XVIII-wieczne oficyny. Mniejsza z nich to tzw. „Klaudynówka” (na cześć Klaudyny z Działyńskich), w której obecnie odbywają się okolicznościowe wystawy. Nad brzegiem jeziora wybudowano w połowie XVIII w. trzecią oficynę zwaną „Australią” (od przechowywanych tu niegdyś zbiorów etnograficznych pochodzących z Australii).
Do zespołu zamkowego należy także wozownia, w której stoją powozy londyńskie, kupione przez Jana Działyńskiego w 1856r. w Paryżu od lorda Pembrocka, na ślub z księżniczką Izabellą z Czartoryskich.
