Białogóra

Białogóra

Wieś letniskowa położona wśród lasów, 12 km na północny zachód od Krokowej, oddalona 1,5 km od morza. Pierwszy raz została wymieniona w 1437 roku, jako majątek należący do książąt zachodniopomorskich.
W 1620 roku liczyła 11,5 włóki, istniał tu młyn wodny. Rok później Białogórę otrzymał Matzko Borcke – dworzanin księcia Bogusława XIV. W 1627 roku na wysokości wioski rozegrała się potyczka między okrętami Zygmunta III Wazy a flotą szwedzką. Już w roku 1638

Białogóra figurowała w rejestrze rodziny Krockow (linii z Osieków Lęborskich). Wiek XIX przyniósł Białogórze stosunkowo liczne zmiany właścicieli. Kolejnymi byli: von Jasmund, von Büllow, Gatke i Köller z Osieków Lęborskich.
W 1910 roku wieś liczyła 97 mieszkańców, miała 1596 ha. Obecnie Białogóra to szybko rozwijająca się miejscowość letniskowa.


Atrakcje
¤ piaszczyste, niezatłoczone, szerokie plaże;
¤ ruchome wydmy w pasie nadmorskim na
zachód od miejscowości;
¤ zaplecze noclegowo-rekreacyjne (pensjonaty,
kwatery agroturystyczne, pola namiotowe,
stadnina koni, minigolf);
¤ walory przyrodniczo-krajoznawcze, m.in. dwa
rezerwaty przyrody:
– Rezerwat „Białogóra” (o pow. 211,1 ha) obejmujący
fragment nadmorskiego boru bagiennego,
na zapleczu wydm;
– Rezerwat „Babnica” leżący ok. 1 km. na północny
zachód od Białogóry, obejmuje frag-ment zbocza zalesionej wydmy parabolicznej, porośniętej acidofilnym (kwaśnolubnym) lasem bukowo-dębowym z 140-letnim drzewostanem.

wróć