Świecino

Rolnicza, zwarta wieś w północno-zachodniej części Puszczy Darzlubskiej, przy drodze z Kłanina do szosy Wejherowo – Krokowa.
Wieś w XIII wieku weszła w skład dóbr cysterek w Żarnowcu. 17 września 1462 roku nieopodal osady rozegrała się bitwa polsko-krzyżacka, która zadecydowała o ostatecznej klęsce zakonu.
Wojska polskie, w sile ok. 2000 ludzi, dowodzone przez Piotra Dunina, rozgromiły liczniejsze (ok. 2700) zastępy krzyżackie (poległo ok. 1000 żołnierzy krzyżackich; straty polskie szacuje się na zaledwie 100 zabitych). W czasach I Rzeczypospolitej Świecino było folwarkiem zakonnym.
Po konfiskacie dóbr zakonnych w 1772 roku wieś przeszła na własność skarbu pruskiego i ostatecznie w XIX stuleciu została rozparcelowana na duże gospodarstwa rolne. W Świecinie urodził się jeden z wybitniejszych pisarzy kaszubskich – Alojzy Budzisz (1874-1934). Obecnie Świecino to wieś typowo rolnicza.

Atrakcje
jezioro Dobre – malowniczo usytuowane w otoczeniu lasów, położone 1,5 km na południowy wschód od wsi, przy szosie z Wejherowa do Krokowej;
rezerwat „Źródliska Czarnej Wody” obejmuje krawędź Doliny Czarnej Wody między Świecinem a Lisewem, chroni zróżnicowane zbiorowiska leśne i obszar źródliskowy strugi Czarna Woda

głazy narzutowe „Boża Stopka” i „Diabelski Kamień” w lasach Puszczy Darzlubskiej na wschód od wsi.