Pałac w Janowie

Z przekazów archiwalnych wynika, że na terenie obecnej Gminy Mińsk Mazowiecki zlokalizowanych było kilkanaście zespołów rezydencjonalnych i folwarcznych;. Wiele z nich nie przetrwało do dzisiejszych czasów, między innymi w takich miejscowościach jak: Barcząca, Ignaców, Iłówiec, Józefów, Osiny, Zamienie. Inne zachowały się w szczątkowym stanie lub zostały przebudowane. Najlepiej zachował się zespół rezydencjonalny w Janowie. Założony został w II połowie XIX wieku. Pałac wybudowany został w latach 1910 - 1914. Było to wtedy gdy dobra dworskie należały do rodziny Ceglińskich. Właścicielką jego była Celina z Potockich Ceglińska. Janów znany jest dzięki zachowanej księdze hipotecznej majątku znajdującej się w archiwum w Otwocku. Jego dawna nazwa to Janowo. Tak więc "Dobra ziemskie Janowo", do których należała część wsi Litera B w powiecie siennickim, obwodzie stanisławowskim, województwie mazowieckim należały na początku XIX wieku do rodziny Lesiewskich.

Lucjan Cegliński buduje w Janowie pałac. Miało to miejsce w latach 1910 - 1914. Lucjan Cegliński ożeniony był z hrabianką Cecylią Potocką. Herby obojga małżonków "Topór" i "Pilawa" widnieją do dziś w trójkątnym szczycie wieńczącym ryzalit środkowy elewacji frontowej. Pałac zbudowany jest z cegły na zaprawie wapiennej, obustronnie tynkowany. Wewnątrz pałacu posadzka, podłogi deskowe, parkiety, boazerie. Stolarka okienna i drzwiowa drewniana, futrynowa. Okna wieloskrzydłowe, wielopolowe. Drzwi płycinowe, jedno i dwu skrzydłowe, przeszklone i pełne. Schody drewniane i betonowe. Więź dachowa drewniana krokwiowo - stolcowa. Dach kryty blachą. Balustrady żeliwne, trzony kominowe z cegły, w ścianie. Pałac został założony na planie prostokąta. Parter dwutraktowy, wielopomieszczeniowy z ryzalitem czyli z częścią budynku wysuniętą przed lico muru. Ryzalit ogrodowy wypełnia prawie owalny salon, frontowy obszerny hol ze skośnym korytarzem. Bryła pałacu częściowo podpiwniczona, dwukondygnacyjna, z ryzalitem od frontu i tyłu nakryta dachem łamanym. Ryzalit frontowy nakryty dwuspadowym dachem, poprzedzony czterokolumnowym portykiem, na którym znajduje się taras. Ryzalit ogrodowy zwieńczony attyką, a u dołu obudowany parterową werandą. Elewacje otynkowane, na cokołach z gzymsem kordonowym i belkowaniem. Elewacja frontowa dziewięcio - osiowa z trój osiowym ryzalitem, boniowany /okładziny muru/ poprzedzony portykiem z toskańskimi kolumnami. Otwory okienne i drzwiowe pod portykiem prostokątne, nad portykiem półkoliste zwieńczone, oprofilowane .

Okna na osiach bocznych - na parterze prostokątne w boniowatych opaskach z nadokiennikiem, górne półkoliste oprofilowane. Elewacja północna - ogrodowa - dziewięcioosiowa. W ryzalicie zarysowanym na łuku odcinkowym znajdują się trzy prostokątne okna. Weranda postawiona na prostokątnym tarasie. Elewacja szczytowa wschodnia - w parterze trój osiowa, na piętrze jednoosiowa, z symetrycznym układem osi., na środku drzwi, górne z balkonem, pałac otoczony jest parkiem pochodzącym z drugiej połowy XIX. wieku i początku XX wieku. Najstarszym fragmentem parku jest aleja wjazdowa wysadzona lipami. Aktualną granicę północną parku stanowi zespół czterech stawów. Za stawami w kierunku północnym i zachodnim znajdują się tereny wojskowe. Pierwotnie park krajobrazowy obejmował tereny za stawami, w okresie wojny i po jej zakończeniu uległ likwidacji. Park otaczał pałac i obejmował tereny w kierunku północno - zachodnim, zaś tereny południowo - wschodnie były wykorzystywane gospodarczo.