Pałac w Rudzinach

Założenie folwarczne zlokalizowane jest na północnym skraju wsi. Ruina pałacu, stanowiącego niegdyś dominantę architektoniczną zespołu, ulokowana jest przy zachodnim boku obszernego dziedzińca zabudowanego z trzech stron budynkami gospodarczymi. Dziedziniec przy rezydencji miał charakter reprezentacyjny, o czym świadczyły m.in. posadzone przy wejściu do siedziby dwa dęby i umieszczona między nimi fontanna. Na zachód od pałacu rozciągał się park, obecnie zachowany w stanie szczątkowym. Pałac w Rudzinach został wzniesiony w 1. poł. XVI wieku przez ród von Lütwitz. Okazałą, dwukondygnacyjną budowlę, posadowioną na wysokich piwnicach, nakrywał dach czterospadowy z powiekami. Jego nieregularny układ osi i okna o niejednakowych rozmiarach zdradzały wcześniejszą metrykę obiektu i świadczyły o przeprowadzonych przebudowach. W pałacu zachowane były relikty starszej siedziby, m.in. okienka piwniczne, schody wykonane wewnątrz grubości muru, sklepienia kolebkowe z lunetami w piwnicach oraz krzyżowe w północno-zachodniej części przyziemia. Po II wojnie światowej majątek przeszedł pod zarząd PZNZ, potem PGR, Zakład Rolny Rudziny. Pałac opuszczony w latach 60. XX wieku popadł w ruinę. Do dnia dzisiejszego ocalały jedynie mury obwodowe rezydencji. Na osi pałacu barokowego znajduje się brama z 1698 roku z półkolistym przejściem ujętym pilastrami. Zwieńczona trójkątnym tympanonem z kartuszem herbowym, wykonanym z kamienia.