Kościół pw. św. Jakuba Apostoła

Jest najstarszą i najbardziej okazałą budowlą w mieście i w regionie. Zbudowana została z kamieni granitowych i z cegły, w formie trzynawowej pseudobazyliki, z dwuczłonowym wielobocznie zakończonym prezbiterium, masywną prostokątną wieżą, zakrystią i dwoma kaplicami, przy prezbiterium i nawie. Wnętrze nakryte jest zróżnicowanymi rodzajami sklepień: gwiaździstym, sieciowym i kolebowym, podpartymi w przestrzeni nawy dwoma parami pełnych i dwoma parami półpełnych filarów, o bogato profilowanych trzonach. W złożonej bryle i dyspozycji wnętrz świątyni już na pierwszy rzut oka uwidaczniają się różnice stylowe i chronologiczne, wynikające z etapowego cyklu budowy kościoła w okresie średniowiecza i jego późniejszych przekształceń. Budowę kościoła rozpoczęto w 1298 roku. Dokończenie budowy, z jednoczesną rozbudową, świątyni nastąpiło pod koniec XV wieku. Z bogatego niegdyś wyposażenia kościoła, znanego z kroniki z 1696 roku i inwentarza zabytków z 1913 roku, do naszych czasów przetrwały nieliczne dzieła. Należą do nich; barokowy ołtarz główny z 1610 roku, ambona z 1619 roku, chrzcielnica z około 1610 roku, skarbonka z 1657 roku, 2 tablice pamiątkowe z XVIII wieku, 3 płyty nagrobne z XVIII wieku oraz 3 dzwony z XVII i XIX wieku.