OPOROWO

OPOROWO -  Wieś sołecka położona ok. 4,5 km na pn. –zach. od Ostroroga, przy drogach wojewódzkich nr 134 do Dobrojewa i nr 135 do Bobulczyna oraz drogach lokalnych do Ordzina, Kluczewa i Nowej Wsi. Pow. 564 ha ( tereny zabudowane 11 ha), ok. 220 mieszkańców. Zabudowa zwarta.

Teren wsi Oporowo graniczy od północy z terenami gminy Wronki (wieś Samołęż), od wschodu z terenami gminy Obrzycko (wieś Ordzin), natomiast od strony południowej i zachodniej z terenami gminy Ostroróg (z Dobrojewem od południa a z Bobulczynem od zachodu).

1. Dziedzictwo historyczne

Pierwsza wzmianka pochodzi z r. 1388. W XIV i XV w. własność Abdańców Oporowskich, między 1544 a 1582 r. Oporowskich herbu Abdank, a w XVIII w. Kalkrentów. Około 1973 r. zakupiona została przez Adama hr. Kwileckiego i w rękach jego rodziny pozostała aż do 1939 r. W II połowie XIX w. właścicielem wsi był Mieczysław hr. Kwilecki – działacz społeczny i prekursor nowych metod gospodarowania.

Założona przez niego owczarnia cienkowełnistych owiec otrzymała na wystawie w Wiedniu pierwszy medal za postęp.

Więziony w Moabicie za udział w powstaniu 1863 r.

Był inicjatorem założenia „Dziennika Poznańskiego”, cukrowni w Szamotułach mączkarni i syropiarni we Wronkach, a także „Banku Kwilecki, Potocki i Ska”.

Wieloletni prezes Towarzystwa Pomocy Naukowej.

PARK. Założony w II poł. XIX w., pow. 6,82 ha. Od pd. ograniczony drogą do Bobulczyna, a od pn. i wsch. zabudowaniami folwarcznymi. Krajobrazowy z zachowanym układem ścieżek. Gatunki dominujące: akacje, jesiony, graby, kasztanowce i głogi. Oś widokowa od strony południowej.

Obiekty zabytkowe

DWÓR. Zbudowany ok. 1855 r. Rozbudowany w latach 1877-1878 wg. projektu Zygmunta Gorgolewskiego w stylu elektycznym. Murowany, otynkowany, wysoko podpiwniczony, piętrowy. Wzniesiony na planie trzech zestawionych prostokątów. 
Elewacja boniowana z wyłączeniem obramowań okiennych. Na ścianach zewnętrznych piętra dekoracja rzeźbiarska. Kondygnacje rozdzielone zostały profilowanym gzymsem. Od strony pn. ganek z wejściem głównym. Nad nim herb Śreniawa Kwileckich. Na osi usytuowana jest duża prostokątna sień z zachowaną posadzką. Od zach. zewnętrzna galeria w formie ganku, kryta płaskim dachem wspartym na czworokątnych filarach.

W części pn. – zach. dworu, znajduje się trzykondygnacyjna wieżyczka ze stożkowatym hełmem krytym łupkiem i sygnaturką z datą 1877. W pd. Części elewacji zach. taras z zejściem do parku. Dach mansardowy a licznymi lukarnami, częściowo w stylizowanych obramieniach. Pow. Ponad 1000 m². Obecnie mieści biura PGR, kaplicę i zakład produkcyjny Przedsiębiorstwa Produkcji Handlowej „Kom - Prod” - spółki z o.o.

STAJNIA. Położona ok. 25 m na wsch. Od dworu. Murowana z cegły. Parterowa z zagospodarowanym poddaszem. Skrzydło pd. – wsch. częściowo rozebrane. Na ścianie wsch. kamienna głowa konia. Obecnie nieużytkowana.

BUDYNEK GOSPODARCZY. Na pn. od stajni, z którą jest połączony przejazdem. Murowany z cegły, piętrowy. Dach dwuspadowy kryty papą. Dawniej mieszkania służby, kuchnia i pralnia. Obecnie mieszkania prywatne.

ZABUDOWANIA FOLWARCZNE. Położone w pn. części wsi.

MAGAZYN (dawny spichlerz). Zbudowany w końcu XIX w. Murowany z cegły, trzykondygnacyjny z dwuspadowym dachem krytym papą. Szczyty schodkowe. W pd. Z nich dawna tarcza zegarowa i gniazdo bociana białego.

KUŹNIA. Zbudowana w końcu XIX w. Murowana z cegły, zdobionymi szczytami. Dach dwuspadowy kryty dachówką. Na kominie gniazdo bociana białego.

GORZELNIA. Zbudowana w końcu XIX w. Murowana z cegły i kamienia polnego, piętrowa na wysokiej podmurówce. Dach dwuspadowy, kryty papą.

Pałac i park krajobrazowy z XIX w., stajnia, gorzelnia, kuźnia i magazyn z końca XIX w., grupa czterdziestu wiązów o wymiarach pomnikowych, krzyż przydrożny i figura M.B.

Położenie i powierzchnia

Wieś sołecka położona ok. 4,5 km na pn. –zach. od Ostroroga, przy drogach wojewódzkich nr 134 do Dobrojewa i nr 135 do Bobulczyna oraz drogach lokalnych do Ordzina, Kluczewa i Nowej Wsi. Pow. 564 ha ( tereny zabudowane 11 ha), ok. 220 mieszkańców. Zabudowa zwarta.

Niewątpliwie największą atrakcją i dumą wsi jest zespół pałacowo-parkowy, w skład którego wchodzi pałac w stylu eklektycznym, należący do największych osiągnięć architektury rezydencjonalnej II poł. XIX wieku w Wielkopolsce. Pałac o pow. użytkowej ok. 1600 m² położony jest w parku krajobrazowym o pow. ok. 6,8 ha. Ponadto w skład zespołu wchodzi stajnia połączona budynkiem bramnym z oficyną, a na jego terenie znajdują się trzy malownicze stawy. W parku rosną ciekawe okazy drzew: dęby, graby, wiązy, robinie, lipy, platany i grupa jesionów.