Park krajobrazowy „Podlaski Przełom Bugu”

Park Krajobrazowy „Podlaski Przełom Bugu” utworzony został w 1994 roku. Położony jest on w lewobrzeżnej części doliny środkowego Bugu na obszarze od ujścia Krzny w miejscowości Neple (gmina Terespol) do ujścia Tocznej (gmina Platerów). Powierzchnia parku wynosi 30 904 ha, a dalsze 17 131 ha zajmuje otulina. Zlokalizowany jest na terenie dwóch województw: mazowieckiego i lubelskiego oraz obejmuje fragmenty ośmiu gmin: Terespol, Zalesie, Rokitno, Janów Podlaski, Konstantynów, Sarnaki, Platerów. Długość Parku w linii prostej wynosi 65 km, przeciętna szerokość w części północnej 6 km, a w części południowej 3 – 5 km. Obszar Parku należy do jednego z obszarów węzłowych o znaczeniu międzynarodowym w krajowej sieci ekologicznej ECONET – Polska. (Dolina Dolnego Bugu -kod 24M). Powierzchnia Parku na terenie Gminy Platerów wynosi 4387 ha, natomiast obszar zajmowany przez jego otulinę to 3219 ha (razem 7606 ha). Z obliczeń wynika, że na terenie gminy Platerów znajduje się 15,8% powierzchni Parku.

Celem ochrony Parku jest dolina Bugu wykazująca na wielu fragmentach cechy krajobrazu naturalnego. Jest to unikatowa ostoja ptasia o randze europejskiej, zarówno w okresie lęgowym jak i migracji oraz zimowania. Na terenie Parku stwierdzono występowanie ponad 765 gatunków roślin naczyniowych, w tym 18 gatunków roślin zarodnikowych, 5 gatunków roślin nagonasiennych oraz 742 gatunki roślin okrytonasiennych. Szczególnie cenne są: stanowiska: parzydła leśnego Aruncus dioicus, kilka stanowisk orlika pospolitego Aquilegia vulgaris i lilii złotogłów Lilium martagon oraz widłaka wroniec Lycopodium selago, widłaka spłaszczonego L. complamatum, widłaka jałowcowatego L. annotinum, widłaka goździstego L. clawatum, lepnicy litewskiej Silene lithuanica, tojadu smukłego Aconitum variegatum, zawilca wielkokwiatowego Anemone sylvestris, goryczki gorzkiej Gentiana amarella, zimoziółu północnego Linnea borealis, kosaćca syberyjskiego Irys sibirica, tajęży jednostronnej Goodyera repens. Szczególnie cenne jest występowanie kukuczki kapturkowatej Neottianthe cuculallata.

Bogatą awifaunę parku reprezentuje 150 gatunków w tym wiele rzadkich i ginących jak: orlik Aquila pomarina, puchacz Bubo bubo, bocian czarny Ciconia nigra, sieweczka obrożna Charadrius hiaticula, kropiatka Porzana porzana, rybitwa białoczelna Sterna albifrons błotniak łąkowy Circus pygargus (12 par lęgowych), rybitwa rzeczna Sterna, bączek Ixobrychus minutus, podróżniczek Luscinia svecica, zimorodek Alcedo atthis. Dosyć licznie na tym obszarze gnieździ się bocian biały Ciconia ciconia – w mezoregionie Podlaski Przełom Bugu w 1994 roku naliczono 211 gniazd, z tego zajętych przez bociany 181. Natomiast kraska Coracias garrulus, to gatunek, który na terenie doliny Bugu prawdopodobnie wymarł, jeszcze w latach 1984-1987 wykryto w całej dolinie gniazdowanie 14 - 15 par kraski, podczas gdy od roku 1994 nie stwierdzono lęgów. Kolejnymi grupami, odznaczającymi się na tle Polski wysokim bogactwem gatunkowym są gady (67 % krajowej liczby gatunków) oraz płazy (56%). W granicach parku odnotowano 41 gatunków ryb (37 % listy krajowej). Ponadto wykazano obecność 33 gatunków ssaków, czyli 35 % przedstawicieli tej gromady, stwierdzonych na obszarze Polski. Do rzadkich gatunków ssaków występujących jeszcze niedawno na obszarze Parku należy wilk Canis lupus. Jednym z najbardziej zagrożonych gatunków jest żółw błotny Emys orbicularis, występujący sporadycznie na niektórych starorzeczach. Z rzadkich gatunków ryb notowanych w Bugu stwierdzono m.in.: babkę łysą Neogobius gymnotrachelus, kiełbia białopłetwego Gobia albipinnatus, czarnego bassa wielkogębowego Micropterus salmoides i kozę złotawą Sabanejewia aurata. Szacuje się, że na terenie parku bytuje od 15 do 20 bobrzych rodzin. Przeprowadzone w roku 1998 badania wykazały liczne występowanie wydry Lutra lutra.