Historia Polskiej Cerekwi sięga czasów rzymskich kiedy to została założona osada na szlaku handlowym z Moraw do Polski. Jak donoszą źródła w 1337 r nazywano ją Noua Ecclesia, w roku 1539 Nowe Cerekwi - od staropolskiego słowa cerekiew - kościół.
W 1337 roku uzyskała prawo organizowania targów i niebawem rozwinęła się w miasteczko, które niestety z czasem podupadło.
W XVII w. miejscowość stanowiła własność znanego w tym regionie rodu Opersdorfów, w XVIII wieku przeszła w ręce równie znanego rodu Gaschinów, a później, w wieku XIX do czeskich magnatów Matuschków i wreszcie niemieckiego rodu Seherr-Thos.
Ludność żyła tu zawsze z rolnictwa, w średniowieczu także z rękodzieła i handlu. Była ona w większości pochodzenia polskiego. Tradycje polskości na tych ziemiach sięgają czasów Władysława Jagiełły czego dowodem jest uczestnictwo w bitwie pod Grunwaldem, po stronie króla, rycerza Szymona Gotszalka wraz z drużyną z Polskiej Cerekwi.
W 1919 roku powstała tu silna komórka POW oraz gniazdo TG "Sokół". W plebiscycie z 1921 roku, mimo dużej zależności ekonomicznej od właściciela dóbr rycerskich oraz mimo antypolskiego terroru, za Polską głosowało 141 mieszkańców. Wielu z nich uczestniczyło też w III powstaniu śląskim. W okresie międzywojennym powstała tu komórka KPD. W czasie II wojny światowej hitlerowcy zorganizowali we wsi 2 komanda pracy dla radzieckich i brytyjskich jeńców wojennych. Po 1945 roku wieś Polska Cerekiew stała się siedzibą gminy.
