Gmach Seminarium Nauczycielskiego w Siennicy

Do najpiękniejszych budynków szkolnych w regionie należy wybudowany w latach 1923 – 1926 gmach Seminarium Nauczycielskiego w Siennicy. Został on zaprojektowany przez architekta Aleksandra Bojeńskiego, profesora Politechniki Warszawskiej, z dużym rozmachem i uwzględnieniem najnowszych rozwiązań dotyczących kompleksowego funkcjonowania tego typu obiektów. Decyzję o budowie gmachu szkolnego podjął prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Stanisław Wojciechowski, biorąc pod uwagę problemy lokalowe Seminarium oraz postawę jego uczniów w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 roku. Projekt uzyskał wyróżnienie i specjalny medal Grand Prix na konkursie architektonicznym w Paryżu w 1922 roku. Budowę wspomagał finansowo Stanisław Pobóg-Dłużewski, właściciel pobliskiego Dłużewa.

W 1926 roku zbudowano także dom dyrektora, studnię i oczyszczalnię ścieków oraz własną elektrownię, której generatory były napędzane silnikami spalinowymi. Przy szkole wybudowano salę gimnastyczną. Obiekt, przeznaczony dla 150 uczniów, posiadał specjalistyczne pracownie, salę muzyczną, salę rysunkową.

W okresie okupacji główny gmach szkoły Niemcy zamienili na koszary. Od lipca 1944 roku stacjonowali tu Rosjanie, którzy bardzo go zniszczyli. W latach 1945 – 1950 cały zespół został odremontowany. Została przywrócona jego dawna funkcja – istniało tu (z przerwą) Liceum Pedagogiczne. Obecnie w gmachu mieści się Zespół Szkół im. H. i K. Gnoińskich (liceum ogólnokształcące oraz gimnazjum).

Przed głównym wejściem do szkoły znajduje się niewielki park, oddzielający zespół szkolny od klasztornego. Na pozostałej części terenu jest ogród oraz drugi park ze stawem i źródełkiem. Piękny gmach szkolny, usytuowany na wzgórzu, jest widoczny z daleka z każdej drogi prowadzącej do Siennicy.