Miejscowość: Uście Solne

Zabytkowe założenie Rynku z II połowy XIX i XX stulecia oraz w pobliżu Rynku świetnie zachowane drewniane, zrębowe domy dwu lub trzyizbowe, stodoły o ścianach plecionych z wikliny i dachach krytych strzechą to zabytki budownictwa drewnianego, przez które prowadzi Małopolski Szlak Architektury Drewnianej można zobaczyć wybierając się na rowerową wycieczkę do Uścia Solnego. Dziś, jedna z 21 miejscowości gminy Szczurowa, niegdyś stanowiła znaczący wiślany port załadunkowy dla bocheńskiej soli transportowanej do Gdańska. Miasteczko, któremu król Kazimierz Wielki w 1360 r. nadał prawa miejskie, rozwijało się znakomicie. Mieszkańcy zaopatrywali dwór królewski oraz zamek w Niepołomicach w chleb, piwo i warzywa, czyli wszystko to czego potrzebował dwór po wysiłku polowań w Puszczy Niepołomickiej. W XVII wieku były tutaj korporacje i bractwa rzemieślnicze, zwane cechami. O swojej historii przypomnieli mieszkańcy Uścia Solnego podczas zorganizowanego Święta Soli. Zachowane do dzisiaj zabytki, jakie można zobaczyć w Uściu Solnym to kościół pod wezwaniem Nawrócenia św. Pawła Apostoła, wzniesiony w latach 30-tych XIX w., którego wystrój i wyposażenie pochodzi z okresu drugiej połowy XVII w. ściany i sklepienie zdobi wielobarwna dekoracja malarska o motywach figuralnych i ornamentalnych. W ołtarzu głównym obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, zwanej Uścieńską. Na cmentarzu zachowała się neogotycka kaplica cmentarna z 1899 roku.