Cerkiew w Bonarówce

Cerkiew drewniana w Bonarówce p.w. Opieki MB (obecnie kościół filialny parafii rzymskokatolic­kiej w Żyznowie) wybudowana w 1841 r. przez miejscową ludność  ruską tzw. „Zamieszańców”, pod kierownictwem cieśli Jana Liski. Jest to cerkiew trójdzielna, trójkopułowa. Jest to budowla oriento­wana konstrukcji zrębowej z wieżą słupową. Ściany wzmocnione lisicami, pokryte gontem. Bryła trójdzielna: składa się z zamknięte­go trójbocznie prezbiterium, nawy i ba­bińca, do którego dostawiono wieżę z obszernym przedsionkiem. Do prezbiterium (wybudowa­nego z drewna pochodzącego z wcześniejszej XVII-wiecznej cerkwi) dobudowano dwie zakrystie. Wieża w całości została obita gontem, a na­miotowy dach również wieńczy hełm. Podmu­rówkę osłania gontowy fartuch. Wnętrze cerkwi zdobi figuralno-orna­mentalna polichro­mia ścienna wyko­nana w 1898 r. przez Pawła Bogdańskiego. W 1933 r. przemalowano ją w prezbiterium, autorem nowych malowideł był Paweł Zaporowski pocho­dzący z Ukrainy. Wśród ikon są m.in.: Wprowadzenie Matki Bożej do świątyni (I poł. XVII w.), rzeźba Chrystusa Zmartwych­wstałego (XVII w.), ambo­na (XIX w.), dzwonek przy drzwiach do zakrystii (1855 rok), krucyfiks (XIX wiek), ornat rzymski (1655 rok). W pobliżu cerkwi znajduje się cmentarz założony w I poł. XIX w. Z 38 istniejących nagrobków, najstarszy pocho­dzi z 1902 roku.