Rezerwat przyrody "Wadernik"

Celem utworzenia rezerwatu przyrody „Wadernik” jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych naturalnego stanowiska cisa pospolitego na terenie Beskidu Niskiego. Głównym przedmiotem ochrony w rezerwacie jest naturalne stanowisko blisko dwustu egzemplarzy cisa pospolitego. Gatunek ten, od dawna jest niszczony przez człowieka ze względu na drewno o bardzo wysokich walorach technicznych. Przeważająca część areału rezerwatu zajmuje dobrze zachowane, zbiorowisko żyznej buczyny karpackiej w formie reglowej. W drzewostanie dużą rolę odgrywają potężne, ponad 100-letnie okazy jodeł. Interesująco pod względem fitosocjologicznym prezentują się wilgotne łąki, które zwiększają bogactwo biocenotyczne rezerwatu przyrody „Wadernik”. Oprócz znaczącego stanowiska cisa pospolitego, na obszarze rezerwatu występują również gatunki roślin objętych ochroną. Należą do nich: storczyk szerokolistny, wawrzynek wilczełyko, bluszcz pospolity, podkolan biały, kopytnik pospolity, przytulia wonna czy kalina koralowa. Ze względu na otoczenie rezerwatu drogą leśną czy łąką na obszar rezerwatu wkraczają gatunki synantropijne np. babka zwyczajna, jaskier ostry czy wiechlina roczna.

Kompleks leśny, w skład którego wchodzi rezerwat, znajduje się w zasięgu areału osobniczego wielu cennych gatunków fauny. Na szczególną uwagę zasługują takie gatunki jak: wilk, ryś, żbik, lis. Teren całego Beskidu Niskiego wyróżnia się szczególnym bogactwem awifauny reprezentowanej przez: dzięcioła dużego, śpiewaka, pełzacza leśnego, myszołowa zwyczajnego, trzmielojada. Dość często spotykanymi na omawianym terenie przedstawicielami herpetofauny sa: jaszczurki, żaby i ropuchy. Do rzadkości nie należy spotkanie traszek, zaskrońca, żmiji zygzakowatej czy salamandry plamistej. Z fauny owadów wyróżnić należy dwa motyle: niepylaka mnemozynę i pazia żeglarza.