Klasztor OO. Dominikanów
Piętrowy budynek, wzniesiony na planie kwadratu, jednym swym skrzydłem przylegający do budynku świątyni. Obecnie obiekt ten jest użytkowany przez parafię – znajdują się tutaj mieszkania księży, sale katechetyczne oraz – od 1948 roku – mieszkania sióstr ze zgromadzenia Imienia Jezus. Na korytarzu górnego piętra klasztoru mieści się wystawa maryjna, przedstawiająca wszystkie polskie sanktuaria maryjne. Na dolnym korytarzu wystawa zdjęć z Ziemi Świętej. Na ścianach stacje Drogi Krzyżowej. Obok kancelarii wystawa sztuki sakralnej.
Przed klasztorem znajdują się dwie figury z piaskowca szydłowieckiego, przedstawiające Chrystusa Dobrego Pasterza i Jana Pawła II, wykonane w latach 1997–1998 przez Andrzeja Gontarza.
Z prawej strony kościoła znajduje się plac otoczony murem. Na placu tym, na murowanym podium, wybudowano ołtarz polowy, przy którym odbywają się doroczne uroczystości maryjne.
Już w 1664 r. wydany został dokument dający podstawy prawne do założenia klasztoru.
Po dwustu latach, w 1864 r. dominikanie musieli opuścić to miejsce. Była to kara za udział w powstaniu styczniowym. Rząd carski przeprowadził w związku z tym kasatę zakonów. Od tego czasu duszpasterstwo prowadzą księża diecezjalni.
wróć