Park dworski w Starej Hańczy

Pierwsze zapiski potwierdzające istnienie majątku Stara Hańcza pochodzą z XVII wieku.  Powstał on w pobliżu starego szlaku biegnącego wzdłuż rzeki Czarna Hańcza. Majątek ten obejmował prawie całą północną część dzisiejszego SPK i jego otuliny. W samym centrum parku podworskiego, na wzniesieniu z widokiem na jezioro znajdował się dwór, po którym pozostały jedynie zrujnowane piwnice. Historia dworu jest bardzo interesująca i burzliwa. Na przełomie lat majątek w Starej Hańczy przechodził z rąk do rąk. Miał on aż 11 właścicieli. Jednym z najbardziej znanych i najbardziej kontrowersyjnych był książę Tomasz Bogumił Światopełk-Mirski (od 1813 r.). W XIX wieku dwór był przebudowany, a w 1946 r. został zniszczony w niewyjaśnionych okolicznościach.

Dwór pierwotnie otaczał park i ogród, przedzielony w poprzek zachowaną do dziś aleją lipową, uznaną za pomnik przyrody. W terenie widoczne są trzy główne założenia parkowe: aleja lipowa, aleja jasionowo-klonowa (biegnąca do jeziora Hańcza) oraz aleja klonowa (znajdująca się przy drodze prowadzącej do Smolnik).

W 1988 roku park podworski w Starej Hańczy, wpisany został do rejestru zabytków i podlega ochronie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.

W tym miejscu również  rozpoczyna się ścieżka edukacyjna „Drzewa i krzewy parku podworskiego w Starej Hańczy.