Zabytkowy kościół parafialny

Dwie cenne rzeźby Martyńskiego można też obejrzeć przy kościele parafialnym pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Borzęcinie. Znajdują się one na filarach północnej części ogrodzenia świątyni. Są to posągi Serca Jezusa i Matki Boskiej. Wykonane zostały na przełomie lat 60. i 70. XIX w. Z kolei na zachodniej części ogrodzenia kościoła znajdują się rzeźby św. Kazimierza i św. Jana Kantego autorstwa Wojciecha Samka z Bochni. Niezwykle cennym zabytkiem jest sam kościół. Wznoszony był w latach 1680-1720 na miejscu stojącego w tym miejscu wcześniej drewnianego kościoła. Niestety już w 1802 roku nowy kościół uległ niemal całkowitemu zniszczeniu w wyniku pożaru. Podjęta rychło odbudowa połączona z rozbudową trwała niemal 50 lat. W 1854 r. dobudowano po obu stronach korpusu niskie nawy boczne. Ostateczny kształt świątynia przybrała w latach 1912-1917. Plan rozbudowy opracował wzięty wówczas architekt Jan Sas-Zubrzycki. W wyniku przebudowy kościół został wyraźnie przekształcony i powiększony. Dobudowane zostały wieloboczne kaplice, nowa zakrystia, zachodni przedsionek z wnęką portalową i nowym portalem głównego wejścia, a przede wszystkim okazała sześćdziesięciometrowa wieża. Po przebudowie borzęcińska świątynia jest budowlą trzynawową, bazylikową z prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Barokowy charakter świątyni ustąpił stylowi eklektycznemu.

Najcenniejszym dziełem sztuki znajdującym się w kościele jest późnogotycka Pieta z I połowy XVI wieku, umiejscowiona w ołtarzu Ukrzyżowania. Innymi godnymi uwagi dziełami są ponadto cudami słynący obraz Matki Boskiej Borzęcińskiej z XVII lub XVIII w., późnobarokowy ołtarz boczny z I. połowy XVIII w. i neobarokowy z wieku XIX, murowana chrzcielnica z II. połowy XVII w. oraz rzeźbiona grupa Ukrzyżowania z wieku XVIII lub XIX. Interesującym dziełem polskiej rzeźby XIX w. jest ołtarz boczny wraz z figurą Chrystusa Ukrzyżowanego. Jest to prawdopodobnie dzieło Franciszka Wyspiańskiego - ojca sławnego artysty, Stanisława.