Borzęcińska zabudowa

Ważną częścią krajobrazu okolic Borzęcina jest zabytkowa, drewniana zabudowa poszczególnych wsi i przysiółków. Do dnia dzisiejszego zachowało się tutaj około 200 drewnianych chałup i domów mieszkalnych (w tym 97 zabytkowych, czyli powstałych w końcu XIX i pierwszej ćwierci XX wieku) oraz ponad 350 drewnianych stodół i innych budynków gospodarczych (w tym 117 zabytkowych). Andrzej B. Krupiński w wydanej w 2010 roku tece „Zabytki Ziemi Borzęcińskiej” zauważa, że dzięki temu niespotykanemu już gdzie indziej nasyceniu architekturą tego typu, teren gminy uchodzić może za rzadko spotykane już w Polsce, niezwykle atrakcyjne i urokliwe „zagłębie” dawnego budownictwa wiejskiego. Najstarsze drewniane chaty mają konstrukcję zrębową. Zbudowane są z sosnowych bali połączonych na węgłach na tzw. „jaskółczy ogon”. Pokrywają je dwuspadowe dachy o trójkątnych odeskowanych szczytach. Wnętrza mają charakter jednotraktowy. Najstarsze domy pochodzą z lat 70. i 80. XIX wieku. Znajdują się w Borzęcinie, ale także w pozostałych miejscowościach gminy. Najstarsze stodoły również powstały pod koniec XIX wieku. Są budynkami wzniesionymi z drewnianych bali na planie prostokąta. Charakteryzują je wysokie dwuspadowe dachy. Stodoły ciągną się zwartym szeregiem zamykając granice działek siedliskowych.