Dwór ziemiański w Przyborowie

W Borzęcinie i jego okolicach znajdziemy też przykłady dworów. Jeden z nich znajduje się w Borzęcinie (na południowym krańcu górnej części wsi, po lewej stronie Uszwicy), a drugi w Przyborowie. Skromniejszy dwór w Borzęcinie powstał w pierwszej połowie XIX wieku, choć obecny kształt uzyskał on dopiero na przełomie XIX i XX wieku. Jego budowniczym był ówczesny właściciel folwarków klucza radłowskiego (w tym również Borzęcina) baron Wilhelm Badenfeld. Z tego samego okresu pochodzi dwór ziemiański w Przyborowie. Wieś ta w 1834 roku trafiła w ręce Jakuba Łasińskiego, który kupił ją na licytacji od austriackiego skarbu państwa. Nowy nabywca dwór postawił na pewno przed rokiem 1847. Na przełomie lat 70. i 80. XIX wieku Łasińscy dokonali jego gruntownej przebudowy. Dwór został wówczas powiększony o nowo wzniesioną piętrową część zachodnią z przybudowaną od strony parku klasycystyczną, czterokolumnową galerią widokową. Zgodnie z panującą wówczas modą pojawiły się również neogotyckie elementy wystroju architektonicznego (strzępiaste szczyty, wieżyczki i wykusiki). Po raz drugi dwór przebudowany został na początku XX wieku. Wówczas to przy północnej ścianie szczytowej powstał taras widokowy ze schodami prowadzącymi na nowo założony podjazd i do parku. Po wojnie dwór przejął Skarb Państwa. Przez wiele lat służył jako budynek administracyjny Państwowemu Gospodarstwu Rybnemu. Obecnie pozostaje w administracji Agencji Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa, a użytkuje go prywatny dzierżawca – właściciel Gospodarstwa Rybackiego. Warto wiedzieć, że w parku podworskim spotkamy liczne okazy starodrzewu grabowego, lipowego i dębowego oraz grupę drzew egzotycznych. Będąc w Przyborowie warto też zobaczyć budynek zwany „Bezardówką”, usytuowany na południowym krańcu wsi, niedaleko dworu Łasińskich. Jego właścicielem był pułkownik Johan Ritter von Bezard, a później jego sławny syn profesor Jan Bezard – wynalazca busoli polowej.