Kościół Ewangelicko-metodystyczny

Jest to świątynia orientowana, trójnawowa, murowana z cegły, otynkowana. Jej dzwonnica powstała z przebudowanej baszty miejskiej. Wnętrze kościoła przykryte zostało płaskim, drewnianym stropem, polichromowanym około 1730 roku. Przedstawiono na nim sceny Chrztu w Jordanie, Paschy i Ostatniej Wieczerzy, a także wizerunki proroków i personifikacje cnót. Dwuprzęsłową zakrystię przykryto sklepieniem krzyżowo-żebrowym, a kaplicę Finckensteinów, sklepieniem kolebkowym – prowadzi do niej oddzielne, zewnętrzne wejście zwieńczone kamiennym portalem. W chórze znajduje się bogato polichromowana empora kolatorska. Pod koniec lat 90-tych XX wieku w jej otoczeniu odnaleziono gotyckie malowidła z drugiej połowy XIV wieku. Są tam także płyty nagrobne rodziny Oelsnitzów i Finckensteinów z XVI i XVII wieku. Kościół jest oddzielony od pozostałej części terenu fragmentami średniowiecznego muru obronnego.