Zakład hutniczy w Maleńcu

Ziemia Konecka nie jest terenem zbyt atrakcyjnym rolniczo, ze względu na słabą jakość gleb. Dlatego był to teren, na którym znakomicie rozwijał się przemysł metalowy. Obfitość lasów dających surowiec opałowy i obecność rud żelaza spowodowała znaczną industrializację tych terenów. Powstawały kopalnie, wielkie piece, fryszerki, odlewnie i walcownie. Już Małachowscy, począwszy od pierwszego właściciela Końskich, wojewody poznańskiego Stanisława inwestowali w rozwój przemysłu. Do rozkwitu doprowadził rozległe dobra koneckie, syn Stanisława, Jan Małachowski, podkanclerzy, a następnie kanclerz koronny. Za jego bytności Końskie otrzymały prawa miejskie, herb, powstała też rezydencja kanclerza – zespół pałacowo-parkowy wraz z osobliwymi budowlami: oranżerią egipską i świątynią grecką. Kierunek rozwoju dóbr koneckich  utrzymywali kolejni właściciele, Tarnowscy, w rękach których dobra pozostawały w latach 1870-1945. Tradycje przemysłowe Ziemi Koneckiej kontynuowane były i w okresie powojennym. Przykładem są choćby słynne żeliwne kaloryfery ze Stąporkowa, które ogrzewały wiele polskich mieszkań. Dziś pamięć o nich kultywuje jedyny w Polsce, Pomnik Kaloryfera.